Ξεκίνησε η τέταρτη θητεία της Άγκελα Μέρκελ

Η Άγκελα Μέρκελ εξελέγη σήμερα για τέταρτη θητεία στην καγκελαρία, την οποία όμως αναλαμβάνει αποδυναμωμένη και έξι μήνες μετά τις βουλευτικές εκλογές.

Η εκλογή της θα θέσει τέρμα σε μια μακροχρόνια αναζήτηση κυβερνητικής πλειοψηφίας, αφού τελικά επαναλήφθηκε ο απερχόμενος κυβερνητικός συνασπισμός μεταξύ των Χριστιανοδημοκρατών/ Χριστιανοκοινωνιστών (CDU/CSU) και των Σοσιαλδημοκρατών (SPD). Πρόκειται για το πιο μεγάλο διάστημα που έχει χρειαστεί για τον σχηματισμό κυβέρνησης στη Γερμανία μετά το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου.

Μια διχασμένη χώρα

Η Μέρκελ αναμένεται επίσης να ηγηθεί μιας βαθιά διχασμένης χώρας μετά την αλματώδη άνοδο της ακροδεξιάς, με το κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) να αναδεικνύεται με 92 βουλευτές στο ισχυρότερο κόμμα της αντιπολίτευσης. Το AfD εκμεταλλεύθηκε την απογοήτευση κάποιων ψηφοφόρων από την πολύ κεντρώα πολιτική της Μέρκελ και την απόφασή της να ανοίξει το 2015 τα σύνορα της χώρας στους πρόσφυγες.

Σύμφωνα με πολλούς παρατηρητές αυτή θα είναι και η τελευταία θητεία της Μέρκελ. Μάλιστα κάποιοι προβλέπουν το πρόωρο τέλος του συνασπισμού, καθώς η Γερμανίδα καγκελάριος τα τελευταία χρόνια αντιμετωπίζει έντονες επικρίσεις ακόμη και από το κόμμα της. Το SPD από την πλευρά του έχει ανακοινώσει ότι σε 18 μήνες θα κάνει έναν απολογισμό των μέχρι τότε πεπραγμένων του κυβερνητικού συνασπισμού.

Δεν πρόκειται για “γάμο από αγάπη”

«Είναι πολύ πιθανό ο συνασπισμός αυτός να μην κρατήσει τέσσερα χρόνια», δήλωσε ένας στενός συνεργάτης της Μέρκελ, ο οποίος θέλησε να διατηρήσει την ανωνυμία του.

Ο νέος υπουργός Οικονομικών Όλαφ Σολτς και υψηλόβαθμο στέλεχος των Σοσιαλδημοκρατικών παραδέχθηκε ότι δεν πρόκειται για έναν «γάμο από αγάπη». Όμως πρόσθεσε ότι οι εταίροι «είναι ικανοί να συνεργαστούν και να κυβερνήσουν όπως πρέπει».

Στην Ευρώπη υπάρχει η ελπίδα η μεγαλύτερη οικονομία της ηπείρου να μπορέσει να επιστρέψει γρήγορα σε θέση μάχης. Η Μέρκελ θα πρέπει να διαβεβαιώσει τους Ευρωπαίους ηγέτες για την ικανότητά της να δράσει, την ώρα που η ΕΕ κλονίζεται από το Brexit, την εσωστρέφεια κάποιων μελών της και την αυξανόμενη δημοτικότητα τον αντισυστημικών κομμάτων.

Η μεταρρύθμιση της ΕΕ και η Μέρκελ

Η μεταρρύθμιση της ΕΕ αποτελεί προτεραιότητα της νέας γερμανικής κυβέρνησης και η Μέρκελ με τον νέο υπουργό Εξωτερικών της, τον Σοσιαλδημοκράτη Χάικο Μάας, έχει δεσμευθεί να βιαστεί να δώσει ξανά στη Γερμανία «ισχυρή φωνή» στην Ευρώπη.

Τις επόμενες ημέρες θα μεταβεί στο Παρίσι για να συζητήσει με τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν για τις προτάσεις του αναφορικά με τη μεταρρύθμιση της ΕΕ.

«Σίγουρα δεν θα καταφέρουμε να αναλύσουμε με λεπτομέρεια κάθε πτυχή των επόμενων 20 ετών της ευρωζώνης, όμως θα μπορέσουμε να διασαφηνίσουμε αυτό που θεωρούμε το επόμενο στάδιο», δήλωσε η Μέρκελ τη Δευτέρα ενόψει της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ στις 22 και 23 Μαρτίου.

Ανοιχτά σύνορα

Στο εσωτερικό της χώρας η καθησυχαστική σταθερότητα που εκπροσωπούσε εδώ και χρόνια η καγκελάριος επέστρεψε παρά εκείνη. Κάποιοι πιστεύουν ότι έθεσε σε κίνδυνο τη χώρα ανοίγοντας τα σύνορα στους μουσουλμάνους αιτούντες άσυλο, ενώ για άλλους εκπροσωπεί τον συντηρητισμό σε έναν κόσμο που αλλάζει.

Μπροστά στην άνοδο του AfD η Γερμανίδα καγκελάριος χρειάστηκε να δώσει εγγυήσεις στην πιο δεξιά πτέρυγα του κόμματός της, υποσχόμενη να θέσει όριο στις αφίξεις νέων μεταναστών και δίνοντας μια θέση στην κυβέρνηση στον βασικό της επικριτή στο εσωτερικό του CDU, τον φιλόδοξο Γενς Σπαν.

Δεσμεύσεις

Η κυβέρνησή της δεσμεύθηκε να εκπροσωπεί «τους καθημερινούς ανθρώπους» και όχι τις ελίτ, όπως δήλωσε ο νέος υπουργός Εσωτερικών και στέλεχος του συντηρητικού CSU Χορστ Ζέεχοφερ.

«Όταν βλέπουμε την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ, το Brexit, την επιτυχία των ακροδεξιών κομμάτων στην Ευρώπη (…) κατανοούμε την ανάγκη να βρεθούν νέες απαντήσεις στις προκλήσεις του 21ου αιώνα», επεσήμανε ο Σολτς.

Πέντε βασικοί σταθμοί στην καριέρα της Μέρκελ

“Σκότωσε” τον πατέρα

Ο καγκελάριος της επανένωσης Χέλμουτ Κολ την αποκαλούσε «το κορίτσι». Μετά την πτώση του τείχους της εμπιστεύθηκε το πρώτο της υπουργείο. Στη συνέχεια η Μέρκελ, μια επιστήμονας χωρίς ιδιαίτερα χαρισματική προσωπικότητα, ανήλθε γρήγορα στην ιεραρχία του CDU

Όμως όταν ο Κολ έχασε τις εκλογές του 1998 και βρέθηκε αναμεμειγμένος σε ένα σκάνδαλο με μαύρα ταμεία του κόμματός του, «σκότωσε τον πατέρα» και ανέλαβε την ηγεσία του CDU στις 10 Απριλίου του 2000.

Στις 22 Νοεμβρίου 2005 έγινε η πρώτη γυναίκα που ανέλαβε την καγκελαρία μετά τη νίκη της επί του Σοσιαλδημοκράτη Γκέρχαρντ Σρέντερ.

(Ημι)οικολογική στροφή

Το 2011 μετά το δυστύχημα στον πυρηνικό σταθμό της Φουκουσίμα της Ιαπωνίας η Μέρκελ ανακοίνωσε προς έκπληξη όλων και παρά τις αντιδράσεις της κοινής γνώμης την εγκατάλειψη της πυρηνικής ενέργειας ως το 2022. Μια εντυπωσιακή στροφή με φιλόδοξο στόχο: ως το 2050 οι ενεργειακές ανάγκες της Γερμανίας να καλύπτονται κατά 80% από τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Όμως σε αυτό το στάδιο η Γερμανία έχει ακόμη ανάγκη τον άνθρακα και δεν θα πετύχει τον στόχο της να μειώσει ως το 2020 κατά 40% σε σχέση με το 1990 τα αέρια που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου.

Η κυρία «όχι»

Αντιμέτωπη με την κρίση χρέους στην Ελλάδα η Μέρκελ εμφανίστηκε αδιάλλακτη και επέβαλε στην Αθήνα δραστικά μέτρα δημοσιονομικών μεταρρύθμισεων με αντάλλαγμα την οικονομική στήριξη της χώρας.

Παρά τις πιέσεις της Γαλλίας να χαλαρώσει την αυστηρή αυτή πολιτική, η καγκελάριος δεν υποχωρεί, γεγονός που της χάρισε το παρωνύμιο «κυρία όχι».

«Θα τα καταφέρουμε»

Στο τέλος του καλοκαιριού του 2015 η Μέρκελ αποφάσισε να ανοίξει τα σύνορα της Γερμανίας στους εκατοντάδες χιλιάδες αιτούντες άσυλο. Στο όνομα του ανθρωπισμού και παρά τις επικρίσεις των Ευρωπαίων αλλά και πολλών Γερμανών, είπε τη διάσημη φράση της «θα τα καταφέρουμε».

Στόχο είχε να τονίσει την ικανότητα της Γερμανίας να δεχθεί και να ενσωματώσει τους πρόσφυγες αυτού. Αφού την επανέλαβε αρκετές φορές, τελικά την απέρριψε διότι «πλέον έγινε ένα απλό σύνθημα», «κενό νοήματος».

Και εξαιτίας των αυξανόμενων ανησυχιών μέρους του πληθυσμού και της ανόδου της ακροδεξιάς, η Μέρκελ στη συνέχεια αυστηροποίησε τη μεταναστευτική πολιτική της κυβέρνησής της.

2017: πολιτικό αδιέξοδο

Το CDU ήρθε πρώτο στις βουλευτικές εκλογές της 24ης Σεπτεμβρίου 2017. Όμως κατέγραψε ιστορικά χαμηλό ποσοστό, ενώ η ακροδεξιά είχε αξιοσημείωτη άνοδο.

Σε ένα γεγονός που δεν έχει επαναληφθεί στη Γερμανία μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, επί σχεδόν έξι μήνες, τα δύο μεγάλα κόμματα, το CDU/CSU και το SPD, προσπαθούσαν να καταλήξουν σε συμφωνία για τον σχηματισμό κυβέρνησης συνασπισμού.

Τα μέσα ενημέρωσης κάνουν λόγο για αποδυνάμωση της Μέρκελ έπειτα από 12 χρόνια στην εξουσία και διερωτώνται αν θα τα καταφέρει ως το 2021.

 

Πηγή: AFP, ΑΠΕ -ΜΠΕ

 

Loading